|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Italiaanse wijn - wijnen van wereldklasse
Wijnen uit Italie, informatie, geschiedenis ...
Italiaanse wijnsoorten
Italiaanse wijnsoorten in het algemeen
We onderscheiden verschillende soorten Italiaanse wijnen, te weten: Italiaanse witte wijn, Italiaanse rode wijn, Italiaanse dessert wijn, Italiaanse rosé en Italiaanse mousserende of Italiaanse parelwijn.
Italiaanse witte wijnen zijn zoet, halfzoet of droog al naar gelang de omzetting van suiker in alcohol meer of minder volledig is geweest. Italiaanse zoete wijnen zijn zoet omdat de suiker bij een alcoholgehalte van 15 a 16 niet meer gist. De alcoholische gisting remt zichzelf af wanneer zijn taak is volbracht. Italiaanse droge wijnen gisten in de praktijk tot alle suiker is omgezet.
Italiaanse rode wijnen verkrijgt men door de druiven, in tegenstelling tot de Italiaanse witte wijn, met hun schil gedurende een bepaalde periode te laten gisten. Een en ander is afhankelijk van de soort druif, de specifieke kenmerken van de oogst en de plaatselijke tradities.
Italiaanse dessertwijnen zijn volle, zoete wijnen, soms met alcohol versterkt, die heel goed bij het dessert of erna kunnen worden gedronken.
Als de Italiaanse roséwijn op de juiste manier is gemaakt, is deze afkomstig van, gedurende 2 a 3 dagen of soms korter met de schil en de pitten, vergistende druiven waardoor hij zijn kleur krijgt. De Italiaanse rosé moet koel worden geserveerd.
In Italie vinden we erg veel mousserende (spumante) wijnen en de z.g. parelwijnen (frizzante).
Italiaanse witte wijn
Voor Italiaanse witte wijn wordt in principe alleen het sap van de druif gebruikt; de schillen gisten dus niet mee. Vandaar dan men de vruchten na de pluk meteen perst.Vervolgens vindt de gisting bij overal ter wereld plaats bij lage temperatuur; bij hooguit 18 graden C. Dankzij de lage temperatuur blijven frisse zuren en fruitige aroma's behouden voor de wijn.
Koele gisting maakt het ook mogelijk om in warme landen toch opwekkende witte wijn te maken met een flinke fruitigheid. Overigens kan de wijnmaker besluiten om voordat de gisting plaatsvindt het sap, de most, te laten weken met de schillen. Dit om aan die schillen wat extra aroma te onttrekken. Men noemt deze methode schilweking of schilcontact.
Een andere manier om de witte wijn extra aroma te geven is door hem geheel of ten dele te vergisten in eiken vaten, meestal nieuwe vaten. Dat kost wat meer dan het laten gisten in tanks, maar je krijgt wel een wijn met meer schakeringen, meer nuances.
Na afloop van de eerste gisting kan de wijnmaker ertoe overgaan om een tweede gisting te laten plaatsvinden, geheel of ten dele. Dit is de zogeheten appel-melkzure gisting die het pittig-frisse appelzuur omzet in het zachtere, meer romige melkzuur. In koele streken zal dit eerder gebeuren dan in warme, want in warme streken houdt men het pittig-frisse appelzuur vaak bewust in de wijn.
Tenslotte kan Italiaanse witte wijn, net als bepaalde Italiaanse rode wijnen, een rijping ondergaan in grote of kleine vaten. Om in plaats van een droge wijn een halfdroge - of zo u wilt halfzoete - te krijgen, wordt de gisting gewoonlijk gestopt, zodat er nog wat onvergiste suiker in de wijn resteert.
Italiaanse witte wijnen in het assortiment van ROELVIN:
Italiaanse rode wijn
Italiaanse rode wijn kan alleen gemaakt worden van blauwe druiven, want de wijn krijgt zijn rode kleur uit de schillen. Vandaar dat die schillen ook altijd meegisten - en blauwe druiven dus bij aankomst in de kelder meestal allen worden ontsteeld en gekneusd, maar nooit geperst.De gisting vindt plaats bij hogere temperatuur dan bij Italiaanse witte wijn, namelijk bij meestal 28°C, met een uitloop tot ruim boven de 30°C.
Nadat de gisting voorbij is wordt de wijn afgetapt en de resterende massa van de schillen geperst. De wijn daaruit, de perswijn, kan aan de gewone worden toegevoegd om deze wat extra kleur en tannine te geven. De tweede gisting, de appel-melkzure, vindt bij rode wijn altijd plaats om deze stabiel te maken.
Voor Vino Novello en vergelijkbare wijnen wordt een speciale manier van vergisting gehanteerd. Daarbij laat men de meeste druiven intact, waarna in een afgesloten tank de gisting begint binnenin de schil van de afzonderlijke vruchtjes; je zou kunnen spreken van intercellulaire gisting. De fruitige aroma's van de druif blijven hierdoor gevangen in het sap, waardoor je, na persing, zeer fruitige wijnen krijgt, meestal bestemd om jong te drinken. Overigens is minstens 80% van de rode wijnen die de wereld tegenwoordig voortbrengt, bestemd om binnen een tot twee jaar na hun oogst te worden gedronken.
Daarnaast bestaan er Italiaanse wijnen die voor hun botteling eerst in vaten te rijpen worden gelegd. Dit gebeurt vooral met wijnen die veel tannine ofwel looizuur bevatten en dus in hun jeugd stug smaken. Via de porien van het hout - bijna altijd eikenhout - komt zuurstof bij de wijn, wat bijdraagt tot diens rijping.
Het hout voegt ook aromatische elementen toe, waaronder vanille, terwijl het hout ook bestanddelen bevat die de wijn zachter doen smaken.
Voor 's wereld grootste en gewoonlijk ook de meest kostbare Italiaanse rode wijnen, b.v. Barolo en Barbaresco, de Italiaanse wijnen met de grootste smaakintensiteit, gebruiken de producenten vaak nieuwe vaten, voor elke oogst weer. Er wordt ook veel aandacht besteed aan de soort eikenhout, want die heeft veel invloed op de geur en de smaak van de wijn.
Italiaanse rode wijnen in het assortiment van ROELVIN:
Italiaanse dessert wijn
Italiaanse dessertwijnen zijn zoete wijnen en worden dus gemaakt van druiven die heel veel suiker bevatten. In het algemeen zijn dat rijpe druiven, en vaak zelfs overrijpe druiven. Zo bestaan er in de wereld gebieden waar de herfst gekenmerkt wordt door mist in de ochtend en zon in de middag: een speciaal micro-klimaat dat de druiven op een heel speciale manier aantast. Men spreekt dan van "nobele rotting". Dit proces duurt enkele weken en doet de vruchten ineenschrompelen, waarbij ze dikwijls de helft van hun vocht verliezen en het suikergehalte navenant stijgt. Bovendien wordt het vruchtvlees van de druiven ontzuurd en krijgen ze een speciaal aroma, dat terugkomt in de wijn.Een andere manier om Italiaanse dessertwijn te maken is door wijnalcohol aan de gistende wijn toe te voegen. Deze extra alcohol versterkt de wijn niet alleen, maar roept ook een halt toe aan de gisting, zodat er flink wat suiker niet vergist en op natuurlijke wijze in de wijn resteert.
Weer een ander type Italiaanse dessertwijn maakt men in Noordwest-Italie, in de buurt van Asti. Want op technisch knappe wijze weten de boeren daar een Italiaanse parelende muskaatwijn of Italiaanse brachetto wijn te produceren met minder alcohol dan de meeste andere wijnen; Moscato d'Asti en Brachetto D'Aqui zijn de bekendste namen.
Italiaanse dessert wijnen in het assortiment van ROELVIN:
- Fattoria Le Pupille SolAlto Toscana IGT 2004
- Ca'dei Mandorli Brachetto d'aqui DOCG 2007
- Ca'dei Mandorli Asti DOCG 2008
- Ca'dei Mandorli Moscato d'Asti DOCG 2008
- Vinai dell' Abbate Picolit 2003
- Azienda Cecilia Moscato 2005
- Casa Vinicola Barbi Inaurum Vendange Tardive Bianco IGT 2007
- Castel Callegg Moscato Rosa 2001
Italiaanse rosé wijn
Eigenlijk is elke rose een lichte rode wijn die je drinkt als een witte, dus gekoeld. Dit neemt niet weg dat veel verschillende soorten rose bestaan, varierend in geur en smaak. Je hebt naast volstrekt droge Italiaanse rosés ook halfzoete rosés, en ook nog frizzante rosés.
Er bestaan diverse manieren om Italiaanse rosé te maken. De meest traditionele is die waarbij men de schillen van blauwe druiven slechts korte tijd laat meegisten, waardoor de wijn geen volrode, maar een lichtrode kleur krijgt. In de nieuwe wereld maakt men rosés vaak door de gekneusde druiven voor de gisting 12 tot 48 uur te laten weken in hun sap, met de schillen. Stevig persen van kleurrijke blauwe druiven is een derde manier. Daardoor krijgt het sap net voldoende kleur; dit gebeurt onder andere in Portugal.
Italiaanse rosé wijnen in het assortiment van ROELVIN:
Italiaanse mousserende wijn (Spumantes en Frizzantes)
Italiaanse mousserende wijnen kunnen op twee manieren worden bereid. De eerste manier is de 'metodo classico', in navolging van het productieprocede voor de Champagne, waarbij de tweede gisting niet in de kuip maar op fles plaatsvindt. De tweede manier is de 'metodo charmat' waarbij na de eerste gisting ook de tweede gisting in roestvrijstalen kuip plaatsvindt en er ten slotte kunstmatig koolzuurgas aan de wijn wordt toegevoegd.Bij de vinificatie volgens de 'metodo classico', wordt de wijn na de eerste gisting gebotteld in de welbekende 'champagneflessen'. De tweede gisting wordt gestimuleerd door aan de gebottelde wijn wat suiker en gist toe te voegen. De bij deze gisting ontstane koolzuur kan niet ontsnappen, en blijft onder grote druk gevangen in de wijn, die daardoor zijn belletjes krijgt. Bij deze tweede gisting ontstaan ook bezinksel , en dat moet worden verwijderd. Dit gebeurt door het bezinksel geleidelijk naar de onderzijde van de kurk te drijven, met de hand of mechanisch. Wanneer dit gebeurd is, gaan de flessen op hun kop, met het topje van hun hals, door een ijskoude vloeistof. Daarbij bevriest het bezinksel tot een ijspropje. Vervolgens worden de tijdelijke kurken verwijderd, waarbij het ijspropje wegschiet. Direct daarna worden de flessen automatisch bijgevuld met dezelfde wijn, plus vaak een vleugje suikersiroop om hem niet te droog te laten smaken. De definitieve kurk wordt vastgeklemd met een metalen muilkorfje.
De tijdrovende manier om het bezinksel te verwijderen zal in de toekomst steeds vaker vervangen worden door efficiente nieuwe vindingen, zoals het gebruik van algenkorrels of patronen waarin de gist en de suiker zitten, en waarin het bezinksel gevangen blijft.
Door de fermentatie op fles blijft het koolzuurgas gevangen in de wijn en vormt zich nog eens 1 tot 2% alcohol. De druk in de fles loopt op tot zo'n 5-6 bar. Dit verklaart het gebruik van de relatief zware flessen, die bestand moeten zijn tegen de hoge druk.
Als er 'Frizzante' op een fles staat, gaat het om een Italiaanse parelende wijn. Een wijn dus waarvan het koolzuurgasgehalte aanzienlijk lager is dan bij een Italiaanse spumante en dat ook nooit verkregen is via een tweede gisting op fles, maar uitsluitend door kunstmatige toevoeging.
Italiaanse mousserende wijnen in het assortiment van ROELVIN:
- Ca'dei Mandorli Brachetto d'aqui DOCG 2007
- Ca'dei Mandorli Rosato Spumante 2007
- Ca'dei Mandorli Asti DOCG 2008
- Ca'dei Mandorli Moscato d'Asti DOCG 2008
- Tardivo Antonio ROSATO Frizzante
- Tardivo Prosecco Frizzante 2007
- Tardivo Spumante Chardonnay Extra Dry
- Tardivo Sauvignon Frizzante
- VEZZOLI Franciacorta Brut 2003
Gebruikte druivenrassen in Italie - een korte beschrijving van de belangrijkste inheemse en uitheemse varieteiten
Blauwe varieteiten
Aglianico
De Aglianico, in de Oudheid overgebracht naar Italie door de Grieken, heeft zijn weg gevonden naar Basilicata, Campania en naar delen van Apulie en Molise. De Aglianico is de basis van de Aglianico del Vulture DOC uit Basilicata en de Taurasi DOCG uit Campania. Deze stevige, volle rode wijn met tonen van chocolade, donker fruit en leer heeft de veelzeggende bijnaam 'Barolo van het zuiden'.
Barbera
De zeer productieve en resistente Barbera is zeer veel aangeplant zowel in Itali? als daarbuiten, maar ontleent haar faam voornamelijk aan de wijnen uit de omgeving van Alba, Asti en Monferrato (Piemonte). De Barbera geeft wijnen die robijn- en granaatrood van kleur zijn, en de zich over het algemeen kenmerken als robuust, met veel tannine, veel structuur en een bittertje in de afdronk. Kunnen lang op fles rijpen.
Cabernet Sauvignon
Dit is een van oorsprong franse druif. Het is een van de bekendste en meest geteelde druiverassen voor rode wijn. In de Bordeaux-streek en vooral in de Medoc is het de belangrijkste druif, die zorgt voor de wereldberoemde rode wijnen die daar vandaan komen. Deze druif bleek het ook erg goed te doen in Italie en men vindt deze dan ook vaak terug in talrijke italiaanse wijnen. De Cabernet Sauvignon groeit zeer krachtig en wordt gesnoeid in guyotvorm. In de Bordeaux-streek kweekt men de planten niet zo hoog op, meestal zijn de stammen daar niet hoger dan 35 ? 40 cm. De stok zal op veel grondsoorten voldoen, behalve op heel vruchtbare bodems, waar de groei gewoonweg veel te sterk wordt. Het hout is goed bestand tegen wintervorst, alleen in het voorjaar kan schade ontstaan door nachtvorst. De weerstand tegen ziekten is groot: De Cabernet Sauvignon is alleen vatbaar voor meeldauw en lamstelligheid. De opbrengst is laag en de oogsttijd valt middellaat, dus vanaf half oktober en later. De Cabernet Sauvignon geeft overal zeer goede volle, tanninerijke wijnen, die de eigenschap hebben dat ze meestal lang bewaard kunnen worden. Gedurende deze bewaartijd zullen deze wijnen een zeer goede ontwikkeling doormaken op de fles.
Dolcetto
Voornamelijk aangeplant in de regio Piemonte en in mindere mate in de aangrenzende regio Liguria. De Dolcetto geeft zachte, droge wijnen met een robijnrode kleur en veel donker fruit. Door de zachte tannines zijn de wijnen goed jong drinkbaar.
Freisa
De Freisa is met name in de omgeving van Asti en Casale di Monferrato (Piemonte) aangeplant en geeft robijnrode, droge of lichtzoete wijnen met een boeket van rozen en framboos. De wijn kan het best jong gedronken worden.
Grignolino
Deze zeldzame autochtone druivensoort, aangeplant in de heuvels van Monferrato (Piemonte), geeft rode wijnen met een licht kruidig bouquet. Droog van smaak met veel tannine en een licht bittertje in de afdronk.
Lambrusco
De zeer oude druivensoort, al door de Etrusken en daarna door de Romeinen gecultiveerd, telt vele sub-varieteiten. De meeste hiervan zijn aangeplant in de Emilia Romagna. Er worden diverse typen wijn van gemaakt, maar de bekendste is de parelende versie. De Lambrusco di Sorbara geeft mooie droge, licht mousserende wijnen.
Montepulciano
Oorspronkelijk afkomstig uit de Abruzzen, waar de Montepulciano d'Abruzzo wordt gemaakt (en de Montepulciano d'Abruzzo Colline Teramane DOCG), vinden we de druif ook in de Marken, als basis voor de Rosso Conero DOCG. De milde tannines en de zachte smaak van rijp fruit zijn kenmerkend voor de wijnen.
Merlot
Dit is een zeer oud ras, voor het eerst vermeld in 1784 als een van de betere rassen in het gebied van Libourne, Frankrijk. De naam zou afkomstig zijn van het Franse woord merle (merel). Merlot wordt vooral veel in de Bordeaux aangeplant, het is daar het meest aangeplante ras ; samen met de Cabernet Sauvignon en de Cabernet Franc zorgt het voor de grote rode Bordeaux-wijnen. Net zoals de Cabernet Sauvignon doet de Merlot het uitstekend in Italie. Merlot groeit matig sterk en wordt als guyot gesnoeid of als cordon met lange stiften. Hij groeit het best op lichtere grondsoorten en is winterhard. De weerstand tegen ziektes is gering, behalve tegen meeldauw heeft hij meer weerstand. Vooral regen tijdens de oogstperiode kan aanzienlijke schade geven door rotting van de bessen. Door het redelijk vroege uitlopen van de stokken kan er schade door nachtvorst ontstaan. Merlot brengt een zekere zachtheid in de wijn en zorgt dat de wijn wat sneller oudert en eerder op dronk is. De Merlot kan ook als tafeldruif gebruikt worden vanwege de lage zuurgraad en de toch nog redelijk grote trossen en bessen.
Nebbiolo
Samen met de Sangiovese is de Nebbiolo een van de nobelste druivensoorten van Italie. Er worden zeer krachtige en unieke rode wijnen van gemaakt zoals de Barolo en de Barbaresco wijnen. De Nebbiolo wordt in diverse noordelijke regio's verbouwd, maar heeft Piemonte als bakermat. De geconcentreerde wijnen met een hoog tanninegehalte zijn uitermate geschikt om te ouderen. Synoniemen voor de Nebbiolo zijn 'Chiavennasca' in Valtellina; 'Picotendro' in de Valle d'Aosta en 'Spanna' in noord Piemonte.
Pinot Nero
Een alom bekende kwaliteitsdruif die tegenwoordig in wijngebieden over de gehele wereld voorkomt. Vooral de grote rode Bourgogne wijnen, maar ook de witte Champagnes hebben bijgedragen aan de bekendheid en populariteit van dit ras. De herkomst gaat veel verder terug dan de Bourgogne, waar de hedendaagse klonen van de laatste honderden jaren vandaan komen. Dit ras is een van de oudste druiverassen en komt volgens de Russische ampeloog (druivekenner) Negrul uit het Nijldal. Vanuit Egypte zou de verspreiding vooral door de Romeinen plaatsgevonden hebben. Pas Vanaf de 4de eeuw wordt de Pinot Noir gekweekt in de Bourgogne. De winterhardheid van de Pinot Nero is goed. Uitlopen doen de stokken laat en de bloei is daarom ook laat. Afrijpen gebeurt vanaf begin oktober. Als standplaats moet voor de Pinot Nero een warme, voedzame en vochthoudende bodem worden gezocht. Hoe warmer de plaats, hoe beter de wijn zal worden. De wijn van de Pinot Noir is van bijzonder goede kwaliteit, heeft een mooie kleur en een schitterende neus. Deze druif komen we ook onder andere namen tegen : Blauer Spatburgunder, Klebrot, Blauburger (Duitsland), Cortaillod (Zwitserland), Blauer Nurnberger (Oostenrijk), Modra Klevanyka, Burgundac Crni
Primitivo
De Primitivo is een autochtone druivensoort in Apuli?, hoofdzakelijk aangeplant in de provincies van Taranto en Bari en in mindere mate in de provincies van Lecce en Brindisi. De druif wordt beschouwd als de voorvader van de Californische Zinfandel. De zachte, kruidige smaak van zondoorstoofd fruit is kenmerkend voor de wijnen.
Sagrantino
Deze donkere en kruidige druivensoort is terug van weggeweest. Grotendeels aangeplant in de provincie van Montefalco in Umbria geeft deze druif een unieke rode wijn onder de DOCG Sagrantino di Montefalco.
Sangiovese
De Sangiovese is samen met de Nebbiolo de nobelste druivensoort van Italie. Ook is de Sangiovese verreweg de meest aangeplante druivensoort. Oorspronkelijk afkomstig uit Toscane is de druif een verplichte druivensoort in diverse wijnen in heel Italie. De Sangiovese kent diverse sub-varieteiten en klonen. De beste omstandigheden voor de sangiovese zijn gebieden met een flinke temperatuurschommeling tussen dag en nacht. De Sangiovese vormt de basis voor de Chianti Classico, de Vino Nobile di Montepulciano, de Brunello di Montalcino, de Morellino di Scansano en de Sangiovese di Romagna. Karakteristiek voor de wijnen van de Sangiovese is het aroma van zwarte kersen met tonen van hout, teer en wilde kruiden.
Syrah
Syrah is een andere Franse klassieke varieteit die geexporteerd werd over de hele wereld en ook met success in Italie. Syrah is oorspronkelijk de druif van de grote Rhonewijnen, Hermitage en Cote Rotie inbegrepen. Historici opperen dat de Syrah afkomstig is uit de stad Shiraz in Iran. Oude Griekse zeevaarders brachten de wijnstok naar het westen en hij groeide in Zuid-Frankrijk voordat de Romeinen arriveerden Syrah groeit gemakkelijk in warme klimaten en de oogst is betrouwbaar en behoorlijk groot. Hij vormt een uitdaging voor wijnmakers als hij puur wordt gebruikt. Voor alledaagse wijnen wordt de Syrah gebruikt om smaak te geven aan een mengwijn. De meest succesvolle Syrahwijnen in Italie komen uit Sicilia en Toscana. Als de Syrah puur wordt gebruikt, moet de wijn zorgvuldig gemaakt worden, liefst met rijping op eik. De Hermitage, die hoge prijzen kan halen is hier een goed voorbeeld van. Een grote Syrah-wijn kan even lang leven, even complex en even duur zijn als de beste Bordeaux.
Witte variëteiten
Albana
Hoofdzakelijk aangeplant in de heuvels van Romagna in de regio Emilia Romagna, geeft deze druif een witte wijn met een strogele tot goudgele kleur. De druif vormt de basis voor de Albana di Romagna DOCG. De wijnen zijn meestal licht en fris-droog met een hoog zuurgehalte. In de Albana Passito wint de druif aan intensiteit en zijn de wijnen rijk en zoet, met tonen van abrikoos en honing.
Garganega
De Garganega is van oorsprong aangeplant in de Veneto, in de provincies van Verona, Vicenza en delen van de Colli Euganei. Op Sicilië vinden we een vrijwel identieke soort, de grecanico. De Garganega vormt de basis voor de Soave wijnen.
Chardonnay
Een alom bekende kwaliteitsdruif die tegenwoordig in wijngebieden over de gehele wereld voorkomt. Vooral de grote Chablis wijnen, maar ook de Champagnes hebben bijgedragen aan de bekendheid en populariteit van dit ras. De officiële naam is afkomstig van het dorp Chardonnay in de Bourgogne. In Italie word de Chardonnay veel toegepast in een combinatie met Inzolia, Pinot Grigio en Pinot Bianco. De laatste twee zijn van de zelfde familie als de Chardonnay. Ook de meeste goede Spumante wijnen zijn gemaakt van Chardonnay. Voor de wijnmakers is de Chardonnay een van de beste rassen om aan te planten. De groei is matig tot sterk, afhankelijk van de grondsoort. Op natte en zeer vruchtbare grond doet de stok het minder goed. De beste resultaten worden verkregen op armere, kalkrijke grondsoorten. Er wordt goed winterhard hout gevormd, waardoor de kans op vorstschade gering blijft. Nachtvorst in het voorjaar kan echter wel problemen opleveren omdat de stok vrij vroeg uitloopt. De Chardonnay rijpt betrekkelijk vroeg af en is daarom geschikt om in koelere klimaten te worden toegepast.
Grechetto
De Grechetto is voornamelijk aangeplant rond het stadje Todi, maar steeds vaker ook in de rest van Umbrië en andere delen van midden Itali?. De druif wordt gebruikt in de blends voor de droge Orvieto. Waarschijnlijk is de Grechetto een sub-variëteit van de Greco, die hoofdzakelijk in Campanië is aangeplant voor bijvoorbeeld de Greco di Tufo.
Malvasia
De Malvasia is door vrijwel heel Itali? aangeplant en heeft vele sub-variëteiten. Er zijn zelfs blauwe malvasia-variëteiten. Malvasia is een van de oudste autochtone druivensoorten in Italië. In Toscane gebruikt men de Malvasia voor de Vin Santo en op Sicilië geeft de Malvasia delle Lipari de gelijknamige aromatische wijn.
Moscato
Deze van nature zeer aromatische druif is vooral aangeplant in Piemonte (Moscato d'asti)en de Oltrepo Pavese, maar is ook aanwezig in de provincies van Padova (Veneto), Elba (Toscane), Bari (Apulia) en Siracusa (Sicilia). De Moscato geeft wijnen die altijd herkenbaar zijn aan de karakteristieke geur en smaak van muskaat.
Prosecco
Waarschijnlijk van oorsprong een friulaanse druif, is de Prosecco vooral bekend geworden vanwege de gelijknamige mousserende wijn afkomstig uit Valdobbiadene (Veneto).
Tocai (friulano)
De Tocai uit Italie moet vooral niet verward worden met de Hongaarse Tokaij, die heel andere wijnen geeft. De Tocai (friulano) geeft mooie wijnen met een volle smaak en een droge aromatische afdronk, waarin minerale eigenschappen gecombineerd zijn met delicate tonen van perzik en peer.
Trebbiano (toscano)
De Trebbiano is een van de meest aangeplante witte druivensoorten in Italie en kent diverse sub-varieteiten. De grootste aanplant van Trebbiano (toscano) vinden we in Toscane, Lazio en Umbria. De druif geeft sappige, milde en soms licht aromatische wijnen.
Verdicchio (bianco)
De Verdicchio is een van de meest gewaardeerde autochtone druivensoorten in Italie. Hoofdzakelijk in de omgeving van Jesi en Matelica (Marche) aangeplant. Geeft een bleekgele wijn met een lichte structuur en een delicaat aroma.
Verduzzo friulano
De autochtone druivensoort Verduzzo friulano is voornamelijk in de heuvels van Ramandolo en de Colli Orientali del Friuli aangeplant. De druif geeft goudgele wijnen met een behoorlijk tannine-gehalte en honingzoete dessertwijnen met een rijk aroma.